درصورت نیاز به یک گروه کابینت سازی حرفهای گروه کابینت سازی چوبلین زا خدمت شما معرفی می کنم
زیرسازی سقف شیروانی مهمترین مرحله در اجرای این نوع سقف است که استحکام، دوام و زیبایی نهایی کار به آن بستگی دارد. این فرآیند شامل مراحل مختلفی از طراحی تا نصب نهایی است که در ادامه به صورت گام به گام توضیح داده شده است .گامهای اصلی در زیرسازی سقف شیروانیدر یک نگاه کلی، مراحل زیرسازی سقف شیروانی به ترتیب عبارتند از:مرحله عنوان شرح مختصر۱ طراحی و محاسبات اولیه تهیه نقشه، تعیین دهانهها، محاسبه بار و شیب استاندارد.۲ ساخت و نصب خرپا (اسکلت اصلی) ایجاد ساختار مثلثی شکل اصلی سقف و نصب آن بر روی ساختمان.۳ اجرای شبکه تیرریزی (شاسیکشی) نصب پروفیلهای فرعی با فاصله مشخص بر روی خرپاها.۴ نصب پوشش زیرسازی (در صورت نیاز) استفاده از عایق و پوشش میانی برای افزایش مقاومت و عایقبندی.۵ بازرسی و تست نهایی بررسی استحکام اتصالات و انطباق کار با نقشهها.—شرح تفصیلی مراحل زیرسازیمرحله اول: طراحی و محاسبات اولیهقبل از هر اقدامی، باید نقشه دقیقی از سقف تهیه شود. در این مرحله، مهندس محاسب بر اساس ابعاد بنا، دهانهها، نوع پوشش نهایی و شرایط آب و هوایی منطقه (میزان بارش برف و باران، وزش باد) اقدام به محاسبات بارگذاری میکند . بر اساس این محاسبات، مشخصات پروفیلهای فلزی یا چوبی، زاویه شیب سقف و فواصل بین اعضا تعیین میشود. بهترین زاویه برای سقفهای شیروانی معمولاً ۳۲ درجه در نظر گرفته میشود .مرحله دوم: ساخت و نصب خرپا (اسکلت اصلی)خرپا، ساختار مثلثی شکل و اصلیترین بخش اسکلت سقف است که وزن کل سقف را تحمل کرده و به ستونها یا دیوارهای ساختمان منتقل میکند . ساخت خرپا بر اساس نقشههای اجرایی و با استفاده از پروفیلهای فولادی با کیفیت (مانند قوطیهای 6040 یا 8040 بسته به دهانه) یا چوب انجام میشود . پس از ساخت، خرپاها در محلهای مشخص شده بر روی ساختمان نصب و به طور محکم به اسکلت اصلی بنا متصل میشوند .مرحله سوم: اجرای شبکه تیرریزی (شاسیکشی)پس از نصب خرپاها، نوبت به ایجاد یک شبکه یکپارچه روی آنها میرسد تا بستر مناسبی برای نصب پوشش نهایی سقف فراهم شود . این کار که به آن “شاسیکشی” یا “آهنکشی” نیز گفته میشود، به صورت موازی بر روی تیرهای اصلی انجام میگیرد . فاصله این تیرریزیها (که به آن “آکس” گفته میشود) با توجه به شیب سقف و نوع پوشش نهایی تعیین میشود، اما معمولاً بین ۷۰ تا ۸۰ سانتیمتر است . در برخی روشها مانند “گاتر”، این مرحله شامل جوشکاری فریمهای مخصوص برای ایجاد آبرو نیز میشود .مرحله چهارم: نصب پوشش زیرسازی (در صورت نیاز)در برخی پروژهها و بسته به نوع پوشش نهایی، پس از شاسیکشی، یک لایه پوشش میانی مانند تختههای OSB، پشم شیشه، توری یا ساندویچ پانلهای مخصوص بر روی شبکه تیرریزی نصب میشود . این لایه علاوه بر افزایش مقاومت سازه، میتواند به عنوان عایق صوتی و حرارتی نیز عمل کند. این مرحله به خصوص برای نصب پوششهایی مانند شینگل یا سفال ضروری است .مرحله پنجم: بازرسی و تست نهاییپس از اتمام عملیات زیرسازی، باید کل ساختار به دقت بررسی و تست شود. مهندس ناظر یا فرد متخصص، استحکام تمام اتصالات (به خصوص جوشها)، رعایت دقیق فواصل و شیبهای تعیین شده در نقشه و همچنین مقاومت کلی سازه در برابر بارهای احتمالی را ارزیابی میکند . این کار تضمین میکند که زیرسازی برای مرحله نهایی (نصب پوشش اصلی سقف) آمادگی کامل دارد.نکات کلیدی برای یک زیرسازی اصولی· انتخاب متریال با کیفیت: استفاده از پروفیلهای فلزی ضدزنگ یا چوب های مهندسیشده با استاندارد بالا، یک سرمایهگذاری بلندمدت است که شما را از هزینههای تعمیر در آینده دور میکند .· دقت در محاسبه شیب و فاصله تیرریزی: شیب بیشتر سقف، فشار بیشتری به سازه وارد میکند. بنابراین باید فاصله تیرریزیها (آکس) متناسب با شیب محاسبه شود .· توجه به نوع پوشش نهایی: جنس و وزن ورق شیروانی (گالوانیزه، آردواز، آندوویلا، شینگل و…) مستقیماً بر روی طراحی و مقاومت مورد نیاز زیرسازی تأثیر میگذارد .· رعایت اصول ایمنی و مقررات: کلیه مراحل باید توسط افراد مجرب و با رعایت دقیق قوانین و مقررات ملی ساختمان انجام شود .
